Bai, lehor-lehorrekoa izan arren, sei urte daramatzat arrauna "kubritzen", eta beno, badakit, otsailean jaitsierak jokatzen direla, martxoan edo batelen txapelketak, maiatzean trainerillenak eta ekainean "amistosoak". Baina, berriro diot, hain beharrezkoa al da azaroa hasierarako ergometroan astean lau ordu egitea? Pisuak altxatzen ibiltzea??

Pentsatzen dut arraunlariak gertutik zaintzeko egiten dela. Ez dakit, baina nik uste dut arraunlariak badirela nahikoa zentzudunak neguan 10 kilo ez hartzeko,apur bat zaintzeko eta kirola bere kabuz egiteko. Ez?

Ez dakit, agian oker nabil...Baina hain beharrezko al da azaroan hastea?
zeuen erantzunaren zain...

“Arraunlariok antolatzen ez garen bitartean jai dugu”. Espero dut arraunlariek beraiek esan horri merezi duen garrantzia ematea. Ez dakit, kanpotik bada ere, ikusten dut badagoela halako batasun falta bat; 2006ko Kontxan gertatutakoa da horren adibide garbiena. “Orduan egin ez bazen…”, esan izan da. Baina nik galdera argi bat daukat: zer falta da arraunlariak antolatzeko? Bildu egin behar dutela esaten da, bai, baina bilera gehiegi egitea ez da komenigarria. Nere lagun batek esaten duen bezala: “Billeritisa da gauzarik txarrena, kaka esplikatzen ibiltzea. Nik erabakiak nahi ditut!”.

Zailagoa den arren, idatziz esplika dezatela. Barruan direla jakitean, edo segundo batengatik kanpoan daudela esaten dietenean zer sentitzen duten jakin nahiko nuke. Arraunlariek, den-denek, eta zaletuek ere bai. Bestela, zergatik egoten da jendez lepo badiaren ingurua?

Begira, oker ez baldin banago, Orio, Hondarribia eta Castro dira bigarren ontzia uretaratzen duten bakarrak. Hortaz, badute goiko trainerua hornitzeko nahi adina gai; oraingoz, behintzat. Helburuak-eta, beste gauza bat dira, baina hurrengo urteetan ere trainerua lasai asko bete ahal izan dutela dirudi.

Badakit, baina, Zumaiak, adibidez, gazte gutxi dituela. Hor dago arazoa. Eta ez dut beste kluben errealitatea goitik behera ezagutzen, baina aipatutako Castro, Orio eta Hondarribia kenduta, esango nuke arraunlariz justu antzean ibili daitezkeela. Noski, beti egongo da trainerua kanpoko jendearekin, kartera —distiratsua eta berri-berria edo kaskar samarra— aterata, betetzeko aukera, baina hori ere bai beste kontu bat da.

Hori bai, gerta liteke sosik gabe geratzea eta harrobirik ez edukitzea. Orduan bai, orduan, komeriak. Gainera, San Miguelek “kitto” esan dezake une jakin batean, eta ETBk ere, kamarak itsasotik lehorrerantz eramateko erabakia har dezake. Gerta liteke, gerta liteke… Harrobiaren kontuak ez al du ba eztabaida serio eta sakonagorik merezi?

Motibazioa, motibazioa… Han eta hemen hitz egiten da horri buruz, baina esango al lidake niri inork, zein motibazio duten Laredo arraunlariek? Esan nahi dut zein motibazio duten, beti azkenak izango direla jakinda. Astean zehar entrenatu, azkenak izango direla jakinda. Estropada eguna iritsi, autobusean sartu eta ahalik eta umore onenean tostakidearekin hitz egiten hasi, azkenak izango direla jakinda. Gero bueltako bidaia…Imajinatu, hortaz, estropadak Galizian jokatzen direnean!! Azkenak, telebista kameren aurrean, beste 11 ontzietako arraunlarien aurrean, ‘eliteko’ lehiaketa batean.
Dena dela, Laredorena ez da kasu bakarra. Nik gogoratzen dut Zarautzek ia beti azkena egiten zuela 2003an, edo Trintxerpek 2005ean, Pasai Donibanek 2006an… Beste ligetan ere egongo dira horrrelakoak, baina ez iezadazue esan Laredorena deigarria ez denik. Zein motibaziorekin entrenatzen dira? Zein motibazioarekin uretaratu trainerua? Kirol lehiatik haratago doan kontua dela uste dut, egia esan.